بدافزار سرقت اطلاعات
امنیت و هک همه مطالب

بدافزارهای سرقت اطلاعات چیستند؟ راه‌های جلوگیری از سرقت رمز عبور و اطلاعات شخصی

تصور کنید یک نرم‌افزار رایگان را از اینترنت دانلود می‌کنید، فایلی را که برایتان ارسال می‌شود را باز می‌کنید یا روی لینکی کلیک می‌کنید که در نگاه اول کاملاً عادی به نظر می‌رسد. اتفاق خاصی هم نمی‌افتد؛ کامپیوتر مثل همیشه کار می‌کند، فایل‌ها سرجای خود هستند و هیچ پیام هشدار عجیبی روی صفحه دیده نمی‌شود. اما ممکن است در همان چند دقیقه، اطلاعات مهمی از دستگاه شما درحال سرقت باشد. ممکن است شما قربانی یک بدافزار سرقت اطلاعات و رمز عبور شوید. در واقع رمزهای عبوری که در مرورگر ذخیره کرده‌اید، اطلاعات ورود به حساب‌های کاربری، کوکی‌های مرورگر و حتی برخی اطلاعات شخصی ذخیره‌شده روی دستگاه می‌توانند هدف نوعی بدافزار به‌نام بدافزار سرقت اطلاعات یا Infostealer قرار بگیرند.

آنچه این تهدید را نگران‌کننده می‌کند، فقط توانایی آن در سرقت اطلاعات نیست؛ بلکه شیوه فعالیت پنهانی آن است. برخلاف باج‌افزار که معمولاً با قفل کردن فایل‌ها حضور خود را آشکار می‌کند، یک Infostealer ممکن است کارش را بدون ایجاد نشانه‌ای واضح انجام دهد.

در این مقاله بررسی می‌کنیم بدافزارهای سرقت اطلاعات چیستند، چگونه وارد دستگاه می‌شوند، چه اطلاعاتی را هدف قرار می‌دهند و مهم‌تر از همه، چگونه می‌توان احتمال سرقت رمز عبور و اطلاعات شخصی را کاهش داد.

در ضمن اگر علاقمند به کسب آگاهی در مورد روش‌های جلوگیری از کلاهبرداری‌های تلفنی هستید، مقاله ما با عنوان 6 روش جلوگیری از کلاهبرداری‌های تلفنی یا تماس‌های اسپم مطالعه بفرمایید.

فهرست مطالب

بدافزار سرقت اطلاعات یا Infostealer چیست؟

بدافزار سرقت اطلاعات (Information Stealer یا Infostealer) نوعی نرم‌افزار مخرب است که برای پیدا کردن، جمع‌آوری و سرقت اطلاعات ارزشمند از دستگاه قربانی طراحی شده است.

هدف اصلی این بدافزارها معمولاً تخریب سیستم یا نمایش یک پیام ترسناک نیست. آن‌ها بیشتر تلاش می‌کنند تا بدون جلب توجه، اطلاعاتی را پیدا کنند که برای مهاجمان سایبری ارزشمند است.

این اطلاعات می‌تواند شامل نام کاربری و رمز عبور، اطلاعات ذخیره‌شده در مرورگر، کوکی‌ها، اطلاعات تکمیل خودکار فرم‌ها و برخی فایل‌ها یا داده‌های حساس باشد.

برای مثال، اگر رمز چند حساب مختلف را در مرورگر خود ذخیره کرده باشید و دستگاه به یک Infostealer آلوده شود، بسته به نوع بدافزار و شرایط امنیتی سیستم، ممکن است بخشی از این اطلاعات در معرض سرقت قرار بگیرد.

به همین دلیل، آلودگی به یک بدافزار سرقت اطلاعات لزوماً فقط یک حساب را تهدید نمی‌کند. اطلاعات به‌دست‌آمده از یک دستگاه آلوده ممکن است راه را برای سوءاستفاده از چند حساب مختلف باز کند.

چرا بدافزارهای سرقت اطلاعات خطرناک هستند؟

یکی از دلایل خطرناک بودن Infostealerها این است که ممکن است قربانی تا مدت‌ها متوجه سرقت اطلاعات نشود.

وقتی با یک باج‌افزار روبه‌رو می‌شوید، معمولاً نشانه‌ای آشکار وجود دارد؛ برای مثال فایل‌ها رمزگذاری می‌شوند یا پیامی برای پرداخت باج نمایش داده می‌شو

اما هدف یک بدافزار سرقت اطلاعات معمولاً متفاوت است.

هرچه مدت بیشتری بدون شناسایی فعالیت کند یا بتواند اطلاعات مورد نظرش را بی‌سروصدا جمع‌آوری کند، احتمال موفقیت حمله بیشتر می‌شود.

حتی گاهی اولین نشانه‌ای که کاربر مشاهده می‌کند خود بدافزار نیست؛ بلکه اتفاقاتی است که بعداً رخ می‌دهد:

  • ورود ناشناس به یک حساب،
  • دریافت پیام تغییر رمز عبور،
  • ارسال پیام‌هایی که کاربر خودش نفرستاده است
  • یا مشاهده فعالیت‌هایی که برای او آشنا نیستند.

اهمیت این تهدید زمانی بیشتر مشخص می‌شود که بدانیم اطلاعات ورود به حساب‌ها همچنان یکی از ابزارهای مهم مجرمان سایبری برای نفوذ هستند. براساس گزارش Verizon Data Breach Investigations Report 2025 (DBIR)، اطلاعات ورود به خطر افتاده یا Credentialهای سرقت‌شده در حدود ۲۲درصد از رخنه‌های بررسی‌شده، به‌عنوان یکی از مسیرهای اولیه دسترسی شناخته شده‌اند.

نکته قابل‌توجه دیگری که در داده‌های مربوط به بدافزارهای سرقت اطلاعات دیده می‌شود، تکرار رمزهای عبور است. بررسی Verizon نشان می‌دهد مقدار میانه رمزهای عبور منحصربه‌فرد برای هر کاربر در داده‌های بررسی‌شده حدود ۴۹درصد بوده است.

به زبان ساده، بسیاری از کاربران بخشی از رمزهای عبور خود را برای بیش از یک حساب یا سرویس استفاده می‌کنند؛ عادتی که می‌تواند باعث شود سرقت یک رمز عبور، حساب‌های دیگری را نیز در معرض خطر قرار دهد.

بدافزارهای Infostealer چه اطلاعاتی را سرقت می‌کنند؟

دامنه اطلاعاتی که یک Infostealer می‌تواند هدف قرار دهد، ممکن است بسیار گسترده‌تر از چند رمز عبور باشد.

مرکز امنیت سایبری استرالیا (Australian Cyber Security Centre) هشدار می‌دهد که بدافزارهای سرقت اطلاعات، بسته به نوع و قابلیت‌هایشان، می‌توانند اطلاعات ورود به حساب‌ها (Credentials)، کوکی‌های مربوط به نشست‌های فعال (Session Cookies)، اطلاعات ذخیره‌شده در Autofill مرورگر، داده‌های مالی و حتی برخی اطلاعات مرتبط با احراز هویت دومرحله‌ای را هدف قرار دهند.
یکی از دلایل مهم خطرناک بودن این بدافزارها نیز فعالیت پنهانی آن‌هاست. برخی Infostealerها به‌گونه‌ای طراحی شده‌اند که اطلاعات موردنظر را بدون ایجاد نشانه‌ای واضح جمع‌آوری کنند؛ در نتیجه ممکن است کاربر زمانی متوجه مشکل شود که اطلاعات او قبلاً سرقت شده یا فعالیت مشکوکی در یکی از حساب‌هایش رخ داده باشد.

همه Infostealerها دقیقاً قابلیت‌های یکسانی ندارند. نوع اطلاعاتی که یک بدافزار می‌تواند جمع‌آوری کند به طراحی آن، سیستم‌عامل، سطح دسترسی و شرایط دستگاه قربانی بستگی دارد.

بااین‌حال، چند دسته از اطلاعات معمولاً اهداف جذابی برای این بدافزارها هستند:

۱. نام کاربری و رمزهای عبور

یکی از مهم‌ترین اهداف بدافزارهای سرقت اطلاعات، Credentialها یا همان اطلاعات ورود به حساب‌هاست.

این اطلاعات ممکن است مربوط به حساب ایمیل، شبکه‌های اجتماعی، فروشگاه‌های اینترنتی، سرویس‌های کاری یا سایر حساب‌هایی باشد که کاربر از آن‌ها استفاده می‌کند.

خطر زمانی بیشتر می‌شود که یک رمز عبور برای چند سرویس مختلف تکرار شده باشد. فرض کنید فردی از یک رمز مشابه برای ایمیل و چند حساب دیگر استفاده کرده است. افشای همان رمز می‌تواند چند حساب را در معرض خطر قرار دهد.

به همین دلیل یکی از اصول مهم امنیت دیجیتال این است که برای حساب‌های مهم از رمزهای عبور منحصربه‌فرد استفاده کنیم.

۲. اطلاعات ذخیره‌شده در مرورگر

مرورگر یکی از مهم‌ترین بخش‌های زندگی دیجیتال ماست.

هر روز ازطریق مرورگر وارد ایمیل، شبکه‌های اجتماعی، سرویس‌های کاری، فروشگاه‌ها و ده‌ها وب‌سایت دیگر می‌شویم. طبیعی است که حجم قابل‌توجهی از اطلاعات مرتبط با فعالیت‌های آنلاین ما نیز در همین محیط قرار داشته باشد.

برخی Infostealerها به‌طور خاص به‌دنبال داده‌های مرورگر هستند؛ از جمله اطلاعات ورود ذخیره‌شده، تاریخچه یا داده‌های Autofill و سایر اطلاعاتی که بسته به مرورگر و تنظیمات امنیتی در دسترس قرار دارند.
این موضوع به این معنا نیست که استفاده از قابلیت‌های مرورگر به‌خودی‌خود خطرناک است؛ بلکه نشان می‌دهد امنیت خود دستگاه اهمیت بسیار زیادی دارد.

اگر مهاجم بتواند بدافزار را روی سیستم اجرا کند، ممکن است تلاش کند از اطلاعاتی سوءاستفاده کند که کاربر هنگام استفاده روزمره از اینترنت به آن‌ها دسترسی دارد.

۳. کوکی‌ها و اطلاعات نشست یا Session

یکی از بخش‌های کمتر شناخته‌شده اما مهم در سرقت اطلاعات، Session Cookieها هستند.

وقتی وارد یک سایت می‌شوید، معمولاً لازم نیست با باز کردن هر صفحه دوباره رمز عبور خود را وارد کنید. وب‌سایت از سازوکارهایی مانند Session برای تشخیص اینکه شما قبلاً احراز هویت شده‌اید استفاده می‌کند.

برخی بدافزارهای سرقت اطلاعات تلاش می‌کنند داده‌های مربوط به این نشست‌ها را نیز به دست آورند.

این موضوع اهمیت زیادی دارد، زیرا در بعضی شرایط، سرقت یک نشست معتبر می‌تواند به مهاجم کمک کند بدون طی کردن روند معمول ورود، از یک Session موجود سوءاستفاده کند.

البته موفقیت چنین حمله‌ای به عوامل مختلفی مانند معماری سرویس، تنظیمات امنیتی، مدت اعتبار نشست و روش‌های حفاظتی سایت بستگی دارد.

به همین دلیل پس از یک آلودگی جدی، تنها تغییر رمز عبور همیشه تمام ماجرا نیست و خروج از نشست‌های فعال یا Sign out from all devices نیز می‌تواند اقدام مهمی باشد.

۴. اطلاعات Autofill

برای راحت‌تر شدن کار کاربران، مرورگرها می‌توانند برخی اطلاعات فرم‌ها را ذخیره کنند تا هنگام مراجعه بعدی سریع‌تر تکمیل شوند.

بسته به تنظیمات کاربر، این داده‌ها ممکن است شامل نام، آدرس، شماره تلفن یا اطلاعات دیگری باشند.

برخی بدافزارهای سرقت اطلاعات تلاش می‌کنند به داده‌های قابل‌دسترسی Autofill نیز دست پیدا کنند.

بنابراین بهتر است اطلاعات بسیار حساس را بدون ضرورت در فرم‌ها، مرورگرها یا برنامه‌های ناشناس ذخیره نکنیم.

۵. اطلاعات مربوط به کیف پول‌های ارز دیجیتال

برخی Infostealerها به‌طور خاص برای پیدا کردن اطلاعات مرتبط با کیف پول‌های رمزارزی طراحی شده‌اند.

فایل‌های مرتبط با Wallet، اطلاعات ورود یا سایر داده‌های حساس مرتبط با دارایی‌های دیجیتال می‌توانند برای مهاجمان ارزش مالی بالایی داشته باشند.

به همین دلیل افرادی که با ارزهای دیجیتال کار می‌کنند باید نسبت به دانلود نرم‌افزارهای ناشناس، افزونه‌های جعلی و فایل‌های کرک‌شده حساسیت بیشتری داشته باشند.

۶. فایل‌ها و اطلاعات موجود روی دستگاه

بعضی از بدافزارهای پیشرفته‌تر ممکن است فقط به مرورگر محدود نباشند.

آن‌ها ممکن است به دنبال فایل‌هایی با نام یا فرمت خاص، اطلاعات مربوط به سیستم، نرم‌افزارهای نصب‌شده یا سایر داده‌هایی باشند که برای مهاجم ارزش دارد.

این مسئله برای دستگاه‌های کاری اهمیت بیشتری پیدا می‌کند؛ زیرا یک لپ‌تاپ ممکن است هم اطلاعات شخصی کاربر و هم اطلاعات مربوط به شرکت یا سازمان را در خود داشته باشد.

Infostealer چگونه وارد کامپیوتر یا دستگاه ما می‌شود؟

در بسیاری از حملات سایبری، مهاجم از یک نقطه ضعف مهم استفاده می‌کند: اعتماد یا بی‌احتیاطی کاربر.

گاهی فقط یک دانلود اشتباه می‌تواند شروع آلودگی باشد. در ادامه برخی از راه‌های ورود Infostealer را بیان می‌کنیم:

۱. دانلود نرم‌افزارهای کرک‌شده و فایل‌های ناشناس

یکی از مسیرهای احتمالی انتشار بدافزار، فایل‌هایی هستند که از منابع نامعتبر دانلود می‌شوند.

نسخه‌های کرک‌شده نرم‌افزارها، Keygenها، فعال‌سازهای غیررسمی، بازی‌های دستکاری‌شده و برنامه‌هایی که از سایت‌های ناشناس دریافت می‌شوند می‌توانند خطر بیشتری داشته باشند.

کاربر تصور می‌کند فقط یک برنامه رایگان دانلود کرده است، اما ممکن است همراه آن کد مخربی نیز اجرا شود.

یکی از مشکلات اینجاست که گاهی برنامه موردنظر واقعاً هم کار می‌کند. بنابراین کاربر دلیلی برای مشکوک شدن نمی‌بیند، در حالی که فعالیت مخرب دیگری ممکن است در پس‌زمینه انجام شده باشد.



۲. ایمیل‌ها و پیام‌های فیشینگ

یک پیام ممکن است ظاهراً از طرف یک شرکت، فروشگاه، بانک، سرویس آنلاین یا حتی فردی آشنا ارسال شده باشد.

متن پیام معمولاً کاربر را به انجام سریع یک کار تشویق می‌کند:

  • «حساب شما مسدود خواهد شد.»
  • «این فاکتور را بررسی کنید.»
  • «بسته شما قابل تحویل نیست.»
  • «برای مشاهده فایل روی لینک کلیک کنید.»

هدف این پیام‌ها می‌تواند هدایت قربانی به یک سایت جعلی یا ترغیب او به دانلود و اجرای یک فایل آلوده باشد.

به همین دلیل باید قبل از باز کردن فایل‌ها یا لینک‌های غیرمنتظره، منبع پیام را بررسی کرد.

امروزه بسیاری از کلاهبرداری‌های اینترنتی دیگر فقط به ایمیل‌های جعلی محدود نمی‌شوند و مهاجمان از فناوری‌هایی مانند دیپ‌فیک (Deepfake) نیز برای جعل صدا و تصویر افراد استفاده می‌کنند. اگر علاقمندید که با این روش‌های جدید کلاهبرداری بیشتر آشنا شوید، پیشنهاد می‌کنیم مقاله «دیپ‌فیک چیست و چگونه از آن در کلاهبرداری‌های اینترنتی استفاده می‌شود؟» را نیز مطالعه کنید

۳. تبلیغات و سایت‌های مخرب

گاهی حتی جست‌وجوی نام یک نرم‌افزار در اینترنت می‌تواند کاربر را به صفحات جعلی هدایت کند.

مجرمان سایبری ممکن است صفحات یا تبلیغاتی طراحی کنند که بسیار شبیه سایت اصلی یک نرم‌افزار به نظر برسند.

کاربر برنامه‌ای را دانلود می‌کند که تصور می‌کند نسخه اصلی است، اما فایل دریافت‌شده ممکن است آلوده باشد.

به همین دلیل برای دانلود نرم‌افزارهای مهم، بهتر است مستقیماً به وب‌سایت رسمی سازنده یا منابع معتبر مراجعه کنید و صرفاً به ظاهر حرفه‌ای یک سایت اعتماد نکنید.

۴. فایل‌ها و پیوست‌های آلوده

فایل‌های فشرده، اسناد ناشناس، فایل‌های اجرایی و سایر پیوست‌هایی که از منابع نامطمئن دریافت می‌شوند نیز می‌توانند خطرناک باشند.

نکته مهم این است که نام فایل همیشه نشان‌دهنده ماهیت واقعی آن نیست.

بنابراین باز کردن یک فایل فقط به این دلیل که نام آشنایی دارد، تصمیم امنی نیست.

بعد از سرقت اطلاعات چه اتفاقی می‌افتد؟

سرقت اطلاعات معمولاً پایان حمله نیست؛ در بسیاری از موارد تازه شروع مرحله بعدی است.

اطلاعات جمع‌آوری‌شده ممکن است برای سوءاستفاده‌های مختلف مورد استفاده قرار بگیرد یا در اختیار مجرمان سایبری دیگری قرار گیرد.

برای مثال، یک مهاجم ممکن است با استفاده از اطلاعات ورود سرقت‌شده تلاش کند وارد حساب ایمیل قربانی شود.

چرا ایمیل مهم است؟

چون ایمیل معمولاً مرکز بسیاری از حساب‌های دیجیتال ماست.

پیام‌های بازیابی رمز عبور، کدهای امنیتی، اطلاعات ثبت‌نام و ارتباط با سرویس‌های مختلف ممکن است از طریق ایمیل انجام شود.

دسترسی غیرمجاز به ایمیل می‌تواند در برخی شرایط راه را برای تلاش جهت تصاحب حساب‌های دیگر نیز باز کند.

اطلاعات سرقت‌شده همچنین ممکن است برای جعل هویت، کلاهبرداری، حملات هدفمندتر یا تلاش برای ورود به حساب‌های دیگر مورد استفاده قرار بگیرند. در محیط‌های سازمانی، موضوع می‌تواند جدی‌تر باشد.

اگر اطلاعات ورود کاری از یک دستگاه آلوده سرقت شود، مهاجم ممکن است تلاش کند از آن برای دسترسی به سرویس‌ها یا منابع سازمانی استفاده کند.

به همین دلیل Infostealerها را نباید صرفاً یک «ویروس کوچک برای دزدیدن پسورد» تصور کرد.

گاهی یک آلودگی ساده می‌تواند نقطه شروع یک مشکل بسیار بزرگ‌تر باشد.

آیا ذخیره کردن رمز عبور در مرورگر خطرناک است؟

پاسخ کوتاه این است که موضوع به شیوه استفاده و سطح امنیت دستگاه بستگی دارد.

مرورگرهای مدرن برای محافظت از اطلاعات کاربران از سازوکارهای امنیتی مختلفی استفاده می‌کنند و ذخیره رمز عبور در یک مرورگر معتبر الزاماً به معنای ناامن بودن آن نیست.

اما یک نکته مهم وجود دارد:

هیچ روش ذخیره‌سازی نمی‌تواند جای امنیت خود دستگاه را بگیرد.

اگر سیستم به بدافزار آلوده شود و مهاجم بتواند در سطح مناسبی به اطلاعات دستگاه دسترسی پیدا کند، ممکن است تلاش کند داده‌های مرتبط با مرورگر یا حساب‌های کاربر را استخراج کند.

برای مدیریت تعداد زیادی حساب، استفاده صحیح از یک Password Manager معتبر و انتخاب رمزهای منحصربه‌فرد می‌تواند گزینه مناسبی باشد.

مهم‌تر از همه اینکه نباید یک رمز عبور را برای چند حساب مهم تکرار کرد.

آیا احراز هویت دو مرحله‌ای جلوی Infostealer یا بدافز ار سرقت اطلاعات را می‌گیرد؟

فعال کردن احراز هویت چندمرحله‌ای یا MFA یکی از بهترین اقداماتی است که می‌توانید برای افزایش امنیت حساب‌های خود انجام دهید، اما نباید آن را یک سپر شکست‌ناپذیر تصور کرد.

اگر مهاجم فقط رمز عبور شما را داشته باشد، MFA می‌تواند مانع مهمی در برابر ورود غیرمجاز ایجاد کند.

اما برخی حملات پیشرفته‌تر ممکن است به دنبال اطلاعات دیگری مانند Session Cookieها یا Tokenهای مرتبط با نشست فعال باشند.

به همین دلیل امنیت حساب باید چندلایه باشد:

  • رمز عبور قوی و منحصربه‌فرد،
  • احراز هویت چندمرحله‌ای،
  • استفاده از آنتی‌ویروس امن و معتبر
  • نرم‌افزارهای به‌روز و توجه به نشست‌های فعال.

توجه کنید که هیچ‌کدام به‌تنهایی جای دیگری را نمی‌گیرد.

از کجا بفهمیم اطلاعات یا رمز عبور ما به سرقت رفته است؟

تشخیص Infostealer همیشه آسان نیست.

این بدافزارها معمولاً تلاش می‌کنند بی‌سروصدا فعالیت کنند و ممکن است هیچ پنجره عجیب یا پیام واضحی نمایش ندهند.

بااین‌ٰحال، بعضی نشانه‌ها را باید جدی گرفت:

  • دریافت هشدار ورود از مکان یا دستگاه ناشناس
  • تغییر ناخواسته رمز عبور یا اطلاعات بازیابی حساب
  • ارسال پیام یا ایمیل بدون اطلاع شما
  • مشاهده فعالیت‌های ناشناس در حساب‌ها
  • ورودهای مشکوک در بخش Security Activity
  • نصب شدن برنامه‌ها یا افزونه‌هایی که نمی‌شناسید
  • غیرفعال شدن غیرمنتظره ابزارهای امنیتی
  • رفتار غیرعادی سیستم همراه با سایر نشانه‌های مشکوک

البته وجود هرکدام از این موارد الزاماً به معنای آلودگی به Infostealer نیست.

برای مثال کند شدن کامپیوتر می‌تواند ده‌ها دلیل مختلف داشته باشد. بنابراین نباید صرفاً براساس یک نشانه نتیجه گرفت که اطلاعات شخصی شما هک شده است.

اگر فکر می‌کنیم به Infostealer آلوده شده‌ایم چه کار کنیم؟

اگر احتمال می‌دهید دستگاه شما به یک بدافزار سرقت اطلاعات آلوده شده است، بهتر است موضوع را جدی بگیرید.

۱. دستگاه را با یک راهکار امنیتی معتبر بررسی کنید

یک اسکن امنیتی کامل می‌تواند به شناسایی فایل‌ها و فعالیت‌های مخرب کمک کند.

سیستم‌عامل و نرم‌افزار امنیتی باید به‌روز باشند تا امکان شناسایی تهدیدهای جدیدتر افزایش پیدا کند.

۲. رمزهای مهم را از یک دستگاه امن تغییر دهید

اگر دستگاه مشکوک هنوز آلوده باشد، وارد کردن رمز جدید روی همان دستگاه می‌تواند ریسک ایجاد کند.

بنابراین ابتدا باید از امنیت دستگاه مطمئن شوید یا برای اقدامات حساس از دستگاهی استفاده کنید که به سالم بودن آن اطمینان دارید.

اولویت را به حساب‌های مهم بدهید؛ به‌خصوص ایمیل اصلی و حساب‌هایی که به اطلاعات مالی یا کاری مرتبط هستند.

۳. از حساب‌ها در دستگاه‌های دیگر خارج شوید

در تنظیمات امنیتی بسیاری از سرویس‌ها گزینه‌ای مانند:

Sign out of all devices یا مدیریت نشست‌ها و دستگاه‌های فعال وجود دارد.

استفاده از این قابلیت می‌تواند نشست‌های قبلی را باطل کند و در سناریوهایی که احتمال سرقت Session وجود دارد، اهمیت ویژه‌ای داشته باشد.

۴. احراز هویت چندمرحله‌ای را فعال کنید

اگر هنوز MFA یا 2FA را فعال نکرده‌اید، برای حساب‌های مهم این قابلیت را فعال کنید.

در صورت امکان، روش‌های مقاوم‌تر احراز هویت را انتخاب کنید و کدهای بازیابی را نیز در محل امنی نگه دارید.

۵. فعالیت حساب‌ها را بررسی کنید

Login History یا Security Activity حساب‌های مهم را بررسی کنید.

اگر دستگاه، موقعیت یا فعالیت ناشناسی مشاهده کردید، آن نشست را ببندید و تنظیمات امنیتی حساب را بررسی کنید.

چگونه از سرقت رمز عبور و اطلاعات شخصی جلوگیری کنیم؟

هیچ روش واحدی نمی‌تواند خطر حملات سایبری را به صفر برساند، اما ترکیب چند عادت ساده امنیتی می‌تواند احتمال موفقیت بسیاری از حملات را به میزان قابل‌توجهی کاهش دهد.

۱. نرم‌افزارها را از منابع معتبر دانلود کنید

هر فایل رایگانی ارزش دانلود کردن ندارد.

تا حد امکان نرم‌افزار را از وب‌سایت رسمی سازنده یا فروشگاه‌ها و منابع معتبر دریافت کنید.

مراقب سایت‌هایی باشید که نسخه «Premium رایگان»، کرک، فعال‌ساز یا فایل‌هایی با وعده‌های غیرواقعی ارائه می‌کنند.

۲. قبل از کلیک روی لینک فکر کنید

مجرمان سایبری معمولاً تلاش می‌کنند حس فوریت ایجاد کنند.

اگر پیامی می‌گوید «فقط ۱۰ دقیقه فرصت دارید» یا «همین الان حساب شما بسته می‌شود»، قبل از هر اقدامی منبع پیام را بررسی کنید.

به‌جای کلیک مستقیم روی لینک پیام، در صورت امکان آدرس سایت اصلی را خودتان در مرورگر وارد کنید.

۳. برای هر حساب یک رمز متفاوت داشته باشید

یکی از خطرناک‌ترین عادت‌ها استفاده از یک رمز برای چند حساب است.

اگر همان رمز از یک سرویس افشا یا از دستگاه شما سرقت شود، مهاجمان ممکن است آن را روی سرویس‌های دیگر نیز امتحان کنند؛ روشی که با عنوان Credential Stuffing شناخته می‌شود.

رمزهای منحصربه‌فرد باعث می‌شوند افشای یک Credential الزاماً به معنی در خطر قرار گرفتن تمام حساب‌های شما نباشد.

۴. احراز هویت چندمرحله‌ای را فعال کنید

MFA یک لایه امنیتی اضافه ایجاد می‌کند و در بسیاری از سناریوهای سرقت رمز عبور می‌تواند مانع مهمی در برابر مهاجم باشد.

به‌خصوص برای ایمیل اصلی، حساب‌های مالی، شبکه‌های اجتماعی و حساب‌های کاری بهتر است این قابلیت فعال باشد.

۵. سیستم‌عامل و برنامه‌ها را به‌روز نگه دارید

به‌روزرسانی‌ها فقط برای اضافه کردن قابلیت‌های جدید نیستند.

بسیاری از Updateها آسیب‌پذیری‌های امنیتی را برطرف می‌کنند.

نادیده گرفتن طولانی‌مدت به‌روزرسانی‌های امنیتی می‌تواند دستگاه را در برابر برخی روش‌های حمله آسیب‌پذیرتر کند.

۶. از یک آنتی‌ویروس و امنیت اینترنتی معتبر استفاده کنید

پیشگیری از اجرای بدافزار، معمولاً بسیار بهتر از تلاش برای جبران خسارت بعد از سرقت اطلاعات است.

یک راهکار امنیتی به‌روز می‌تواند در شناسایی فایل‌ها، برنامه‌ها یا رفتارهای مخرب نقش مهمی داشته باشد. همچنین استفاده از یک امنیت اینترنتی معتبر می‌تواند از ورود شما به سایت‌های مخرب جلوگیری کند و احتمال سرقت اطلاعات شخصی شما توسط سایت‌ها و درگاه‌های پرداخت جعلی را بسیار کاهش دهد.

ما در مجموعه‌ی شیدافزار برای این نگرانی شما عزیزان، آنتی‌ویروس و امنیت اینترنتی شید را پیشنهاد می‌کنیم.

اما آنچه که این محصول را برای شما جذاب‌تر می‌کند، امکان دانلود رایگان و استفاده آزمایشی ۳۰ روزه است. این فرصت بی‌نظیر به شما اجازه می‌دهد تا بدون پرداخت هزینه، تمام قابلیت‌های امنیت اینترنتی شید را تجربه کرده و از امکانات پیشرفته آن بهره‌مند شوید.

جهت آشنایی بیشتر با محصولات ما روی تصویر زیر کلیک کنید.

جلوگیری از بدافزار سرقت اطلاعات با آنتی‌ویروس و امنیت اینترنتی شید

چند تصور اشتباه درباره بدافزار سرقت اطلاعات

«من اطلاعات مهمی ندارم، پس کسی سراغ من نمی‌آید»

برای مجرمان سایبری حتی یک حساب ایمیل یا شبکه اجتماعی عادی هم می‌تواند ارزش داشته باشد.

حساب سرقت‌شده ممکن است برای ارسال پیام‌های فیشینگ، کلاهبرداری از دوستان قربانی یا انجام فعالیت‌های مخرب دیگر مورد سوءاستفاده قرار گیرد.

«اگر کامپیوترم کند نشده، پس ویروس ندارم»

همه بدافزارها باعث کند شدن واضح سیستم نمی‌شوند.

بعضی تهدیدها دقیقاً برای فعالیت پنهانی طراحی شده‌اند.

بنابراین عملکرد ظاهراً عادی کامپیوتر به‌تنهایی تضمین نمی‌کند که هیچ تهدید امنیتی وجود ندارد.

«اگر رمز عبورم خیلی پیچیده باشد، دیگر قابل هک نیستم»

رمز قوی بسیار مهم است، اما اگر خود رمز از یک دستگاه آلوده سرقت شود، پیچیده بودن آن لزوماً مشکل را حل نمی‌کند.

تفاوت بزرگی بین حدس زدن رمز و دزدیدن رمز وجود دارد.

فرض کنید رمز شما ده‌ها کاراکتر تصادفی دارد. حدس زدن آن ممکن است بسیار دشوار باشد؛ اما اگر بدافزاری بتواند اطلاعات ورود را از دستگاه آلوده به دست آورد، دیگر لازم نیست مهاجم آن رمز را حدس بزند.

به همین دلیل امنیت رمز عبور فقط به انتخاب رمز قوی محدود نمی‌شود.

امنیت اطلاعات از خود دستگاه شروع می‌شود

ما بخش بزرگی از زندگی خود را در فضای دیجیتال می‌گذرانیم.

ایمیل‌ها، عکس‌ها، حساب‌های شبکه‌های اجتماعی، اطلاعات کاری، خریدهای اینترنتی و بسیاری از فعالیت‌های روزمره ما به دستگاه‌هایی وابسته‌اند که هر روز از آن‌ها استفاده می‌کنیم.

همین موضوع باعث می‌شود اطلاعات شخصی و اطلاعات ورود به حساب‌ها به دارایی ارزشمندی برای مجرمان سایبری تبدیل شوند.

بدافزارهای سرقت اطلاعات یا Infostealerها نمونه روشنی از تغییر ماهیت تهدیدهای سایبری هستند. یک بدافزار برای خطرناک بودن لزوماً نباید فایل‌ها را پاک کند یا صفحه کامپیوتر را قفل کند. گاهی خطرناک‌ترین حمله همان حمله‌ای است که کاربر اصلاً متوجه وقوع آن نمی‌شود.

استفاده از رمزهای عبور منحصربه‌فرد، فعال کردن احراز هویت چندمرحله‌ای، دانلود نرم‌افزار از منابع معتبر، به‌روزرسانی سیستم و استفاده از راهکارهای امنیتی مناسب می‌تواند بخش مهمی از این خطرات را کاهش دهد.

در امنیت سایبری یک اصل ساده همیشه ارزش به خاطر سپردن دارد: جلوگیری از سرقت اطلاعات معمولاً بسیار ساده‌تر از جبران پیامدهای آن است

منابع

برای تهیه این مقاله و بررسی اطلاعات و آمارهای مرتبط با بدافزارهای سرقت اطلاعات از منابع معتبر حوزه امنیت سایبری استفاده شده است:

  • Verizon – 2025 Data Breach Investigations Report (DBIR): گزارش سالانه بررسی رخنه‌های اطلاعاتی و تحلیل نقش اطلاعات ورود به خطر افتاده (Compromised Credentials) و بدافزارهای سرقت اطلاعات در حملات سایبری.
  • Australian Cyber Security Centre (ACSC) – Information Stealer Malware: راهنمای مرکز امنیت سایبری استرالیا درباره نحوه عملکرد بدافزارهای سرقت اطلاعات، داده‌هایی که این بدافزارها هدف قرار می‌دهند و راهکارهای کاهش خطر آلودگی.

دوست عزیز

به انتهای این مقاله رسیدیم. از اینکه تا به اینجای کار با ما همراه بودید، سپاسگزاریم. خوشحال می‌شویم که نظر شما عزیزان را در قسمت کامنت مطالعه کنیم. اگر به مطالب بیشتر در حوزه‌ی امنیت و هک علاقمندید می‌توانید وبلاگ ما را دنبال کنید.